ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
Κυριακή 03.11 ΣΤΙΣ 11.00 πμ.
στην αίθουσα της ΔΟΕ (Διδασκαλική Ομοσπονδία Ελλάδας)
Ξενοφώντος 15Α (2ος όροφος, Σύνταγμα)
Έξω από τα σχολεία οι ίδιες συζητήσεις οι ίδιες αγωνίες με πέρυσι πρόπερσι και πολλά πολλά χρόνια πίσω.....
Πόσοι δάσκαλοι ήρθαν; Οι ειδικότητες μέχρι πότε τις περιμένουμε; Το ολοήμερο πότε θα ξεκινήσει;
Και μετά οι ευχές .......
Μακάρι στο ολοήμερο να έχουμε δάσκαλο και όχι εκπαιδευτικό ειδικότητας για να βοηθάει τα παιδιά στο διάβασμα !!!
Και μετά συζητήσεις για το κτίριο και τα προβλήματα που δεν διορθώθηκαν το καλοκαίρι....
Και αφού περάσει ο πρώτος μήνας και κουτσά στραβά αρχίζει να μπαίνει το σχολείο σε μια κανονικότητα ανακαλύπτουμε ότι λείπουν δάσκαλοι παράλληλης στήριξης και ξαναρχίζει το τρέξιμο εκπαιδευτικών και γονέων αλλά και ο εμπαιγμός από την πρωτοβάθμια. Γιατί στέλνουν μεν εκπαιδευτικό στήριξης αλλά εξαιτίας του απαράδεκτου και αντιεπιστημονικού «μοιράσματος» των ωρών της παράλληλης κάποιοι μαθητές να έχουν εκπαιδευτικό για 24 ώρες, κάποιοι άλλοι μόνο για 18 ώρες, άλλοι για 16 κι άλλοι για 12! Επίσης, επειδή οι «ώρες δεν βγαίνουν» κάποιοι μαθητές με αναπηρία ή και με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες θα αναγκαστούν να έχουν 2 ή και 3 εκπαιδευτικούς παράλληλης στήριξης!
Και φυσικά στα “μικρά” και “καθημερινά” προβλήματα του κάθε σχολείου (που μόνο μικρά δεν είναι) έρχονται να προστεθούν οι αλλαγές που φέρνει η Κεραμέως με την περίφημη αξιολόγηση των σχολικών μονάδων.
“Κεντρική μας επιδίωξη είναι να απελευθερώσουμε το σχολείο από τον ασφυκτικό εναγκαλισμό του Υπουργείου Παιδείας.” δηλώνει η υπουργός
και εννοεί να απαλλαγεί η κυβέρνηση και το κράτος από την ευθύνη που έχει απέναντι στα παιδιά αλλά και στην κοινωνία συνολικά για ελεύθερη και δωρεάν παιδεία.
Αυτά, αλλά και ότι ακόμα μας απασχολεί σαν γονείς θα συζητήσουμε μαζί με εκπαιδευτικούς της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, προσπαθώντας
να ανιχνεύσουμε τους δρόμους για να δημιουργηθεί ένα διεκδικητικό κίνημα όλης της εκπαιδευτικής κοινότητας στοχεύοντας να φτιαχτεί ένα σχολείο ανοιχτό στη ζωή, που προσφέρει γνώση και χαρά σε μαθητές και δάσκαλους. Που δεν αποκλείει κανένα παιδί από τη μόρφωση, που δεν στιγματίζει και δεν χαρακτηρίζει «καλούς» ή «κακούς», που δεν διαπαιδαγωγεί με τιμωρίες και απειλές, που βάζει όρια, αλλά δεν καταπνίγει τις επιθυμίες και που καλλιεργεί την αλληλεγγύη και τον σεβασμό στη διαφορετικότητα κάθε παιδιού, που ενθαρρύνει την ευαισθησία και το ταλέντο -κάθε παιδί διαθέτει ένα ταλέντο, που δίνει διαρκώς εναύσματα για όλο και περισσότερη γνώση στην υπηρεσία του ανθρώπου και της κοινωνίας, για τη χαρά και την ικανοποίηση της προσφοράς στο σύνολο, που αποτρέπει τον ανταγωνισμό και τον αλληλοσπαραγμό σε μαθητές και δασκάλους για την προσωπική ανέλιξη, που είναι το εφαλτήριο για μια κοινωνία δικαιοσύνης και ανθρωπιάς.
