Η πανδημία του κορονοϊού απέδειξε περίτρανα ότι οι πολιτικές διάλυσης του δημόσιου τομέα και παράδοσης δημόσιων αγαθών στην αγορά και το κέρδος είναι θανατηφόρες !

  

Ο κορονοϊός βρήκε το ελληνικό Σύστημα υγείας με 30.000 κενά στα δημόσια νοσοκομεία, με 25% των κρεβατιών ΜΕΘ κλειστά, με 6 κρεβάτια ΜΕΘ ανά 100.000 κατοίκους (ενδεικτικά η Γερμανία έχει 29.2,η Ρουμανία 21.4, το Καζακστάν 21.3, Ιταλία 12,5), με μείωση κατά 50% των δαπανών του κρατικού προϋπολογισμού για την υγεία από το 2010, με πάνω από 10 δημόσια νοσοκομεία να έχουν κλείσει από το 2013 μέχρι σήμερα. Παράλληλα βρήκε την πρωτοβάθμια (προ- νοσοκομειακή) περίθαλψη διαλυμένη λόγω της απόλυσης 2.500 γιατρών από τον ΕΟΠΥΥ το 2013. 

    Ακόμα και σήμερα, η ελληνική κυβέρνηση παραμένει απαρέγκλιτα προσηλωμένη στην ενίσχυση των μεγάλων ιδιωτικών συμφερόντων και
όχι της δημόσιας υγείας. Οι νοσοκομειακοί γιατροί μάχονται στην πρώτη γραμμή χωρίς όπλα και χωρίς να έχουν στη διάθεση τους ούτε καν τα στοιχειώδη μέσα ατομικής προστασίας τους από τον ιό. Την ίδια ώρα η αύξηση των κλινών ΜΕΘ γίνεται μέσω της ενοικίασης ιδιωτικών κλινικών με διπλάσιο κόστος για το δημόσιο. Η αισχροκέρδεια (8€ για 1 μάσκα, 300€ για το τέστ), συνεχίζεται χωρίς κανένα κρατικό έλεγχο. Μεγάλες επιχειρήσεις (π.χ. εργοτάξια) συνεχίζουν να λειτουργούν χωρίς να υπάρχει κανένα προστατευτικό μέτρο για τους εργαζόμενους και κανένας έλεγχος της εργοδοσίας. 

    Στην δημόσια παιδεία εισάγεται η τηλεκπαίδευση. Σε συνεργασία με 3 ιδιωτικές εταιρείες οι οποίες δεν έχουν καν την δυνατότητα ενιαίας κάλυψης όλων των μαθητών. Το Πανελλήνιο Σχολικό Δίκτυο σέρνεται ή βγαίνει εκτός λειτουργίας, όταν μπαίνουν πολλοί χρήστες και ζητείτε από τους μαθητές να το χρησιμοποιούν απογευματινές η βραδινές ώρες. Τα περισσότερα σχολεία εχουν παλιό η καθόλου ηλεκτρονικό εξοπλισμό. Πολύ μεγάλο ποσοστό οικογενειών δεν έχει ατομικό Η/Υ ή τάμπλετ για κάθε παιδί, ενώ υπάρχουν και οικογένειες που δεν διαθέτουν καν σύνδεση στο διαδίκτυο και τα παιδιά αναγκάζονται να διαβάζουν μέσα από το κινητό, πληρώνοντας επιπλέον για την αγορά δεδομένων. Σύμφωνα με στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ το 22% των μαθητών δεν έχουν πρόσβαση σε υπολογιστή και σύνδεση διαδικτύου. Αυτό σημαίνει πως κάποιοι μαθητές πετιούνται έξω από τη δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση αυξάνοντας έτσι δραματικά τις ταξικές ανισότητες. Είναι πρόκληση από πλευράς Υπουργείου να εγκαινιάζει για πρώτη φορά τρόπους εκπαίδευσης γνωρίζοντας ότι δεν υπάρχουν καν οι στοιχειώδεις υποδομές και αντιλαμβανόμαστε ότι αυτή είναι και μια πρόβα για τη μελλοντική χρησιμοποίηση της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης για την κάλυψη κενών ειδικά στα απομακρυσμένα σχολεία. 

    Η πανδημία ακολουθείται από καταιγίδα κατά των εργασιακών δικαιωμάτων : απολύσεις (400 από τη skyserv στο αεροδρόμιο), κατάργηση εργασιακών δικαιωμάτων, δυσμενής μεταβολή της θέσης εργασίας (4ωρα και εκ περιτροπής εργασία). Στην ιδιωτική εκπαίδευση οι επιχειρήσεις ενώ έχουν προεισπράξει τα δίδακτρα και δεν τα επιστρέφουν, έχουν υπαχθεί στο καθεστώς απαλλαγής από τους μισθούς παρότι οι ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί εξακολουθούν να εργάζονται σκληρά για να ανταποκριθούν στην τηλεεκπαίδευση. Η κυβέρνηση, δίνει ψίχουλα στους εργαζόμενους, ενώ μοιράζει στους έχοντες πακτωλό χρημάτων, φοροαπαλλαγών και εκ περιτροπής εργασία των εργαζομένων με πράξη νομοθετικού περιεχομένου. 

Η Ε.Ε αρνείται να ενισχύσει οικονομικά τους εργαζόμενους, ειδικά των χωρών του νότου, όπως αυτό επιβεβαιώνεται και από την τελευταία διάσκεψη κορυφής, η οποία δεν κατέληξε σε απόφαση για το θέμα. 

    Η αντιμετώπιση της πανδημίας αναδεικνύει περίτρανα πως απαραίτητοι είναι οι εργαζόμενοι και η νεολαία (εργαζόμενη και σπουδάζουσα) και περιττοί είναι μόνο οι εφοπλιστές, οι βιομήχανοι, οι τραπεζίτες και τα στελέχη τους. Πολλοί από τους εργαζόμενους είναι γονείς που με δυσκολία πληρώνουν τα δίδακτρα των φροντιστηρίων, ενώ αρκετά παιδιά είναι καταδικασμένα στην παιδική εργασία, λόγω φτωχοποίησης των οικογενειών τους. 

Η δημόσια υγεία και παιδεία, η εργασία και η δημοκρατία κατακρεουργούνται από το κράτος, όλες τις κυβερνήσεις και την Ε.Ε. Με την ισοπέδωση των κρατικών δαπανών, την ταυτόχρονη ιδιωτικοποίηση πλευρών της δημόσιας παιδείας και την αντιδραστική προσαρμογή της στις ανάγκες της "αγοράς" τσαλαπατώντας τις ανάγκες των εργαζομένων. 

Στο σήμερα της πανδημίας πέσανε οι "μάσκες" : 

    Το ακραίο μέτρο της απαγόρευσης της «άσκοπης» κυκλοφορίας είναι υποκριτικό όταν αυτή τη στιγμή χιλιάδες εργαζόμενοι είναι αναγκασμένοι να εργάζονται και να συγχρωτίζονται χωρίς καμία μέριμνα για προστατευτικά μέτρα. Απ’ την άλλη το στενό πλαίσιο των σκοπών κυκλοφορίας δεν περιλαμβάνεται για παράδειγμα η δυνατότητα ενός εκπροσώπου συνδικάτου να επισκεφτεί εργασιακούς χώρους για να διαπιστώσει τις παραβιάσεις των στοιχειωδών συνθηκών υγιεινής. Έτσι ανοίγει ο δρόμος για την κατάργηση των πολιτικών και συνδικαλιστικών ελευθεριών, την ελαχιστοποίηση της πιθανότητας να βγούνε στο δρόμο του συλλογικού αγώνα οι εργαζόμενοι και η νεολαία και να εμποδίσουν τα σχέδια για αύξηση του κέρδους των επιχειρηματικών ομίλων, ντόπιων και πολυεθνικών. 

Από την άλλη όχθη του ποταμού, είναι μονόδρομος να μειωθεί ο πλούτος της ολιγαρχίας για να καλυφθούν στοιχειωδώς οι ανάγκες των εργαζομένων και της νεολαίας. Με συλλογικό αγώνα μόνο, μπορούμε να υπερασπιστούμε τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα υγείας, παιδείας, εργασίας, δημοκρατίας και προσωπικής ελευθερίας. 

Η επίκληση της ατομικής ευθύνης από το σύστημα κυβέρνησης- ολιγαρχών- media στοχεύει στη συναίνεση των εργαζομένων για αύξηση των κερδών. 

Από τη σκοπιά των εργαζομένων έχουμε ατομική ευθύνη να αναζητήσουμε το συλλογικό αγωνιστικό δρόμο, για να υπερασπίσουμε τις ζωές τις δικές μας και των παιδιών μας.